تبلیغات
::وبلاگ قرآنی کوثر:: - فواید دعا در غیاب مؤمنین و حضرت حجت (عج)
 
::وبلاگ قرآنی کوثر::

1- ذكر خداوند - جلّ جلاله - بر دل [یا:عقل] انسان غلبه بیشترى پیدا كرده و در نتیجه موجب اُنس بنده با پروردگار مى گردد و بنده در عوض ‍ اشتغال به خواطر دنیوى و اسباب ناپایدار به خدا مشغول مى گردد و در نتیجه همین مطلب او را به سوى مراقبت مولاى خویش و سلامتى از دورى از حضرت حقّ و نیل به خشنودى او فرا مى خواند.

2- بنده مى تواند بدین وسیله به منزلت پروردگار در قلب خویش پى ببرد ؛ زیرا اگر دید نَفْسش به تكرارِ اَذكار میل و رغبت دارد، پى مى برد كه خداوند - جلّ جلاله - در نزد او مقام و منزلت دارد ، به گونه اى كه همین منزلت ، وسیله اى براى نیل به سلامتى از خطرها مى گردد ، زیرا هركس ‍ چیزى را دوست بدارد ، بسیار از آن یاد مى كند.

3- خداوند - جلّ جلاله - مى فرماید : اءُذْكُرُونى ، اءَذْكُرْكُمْ. (بقره ، 152)
و معلوم است كه اگر پادشاهى از پادشاهان دنیاى فانى به یكى از بردگانش كه قدر منزلت والاى او را مى شناسد ، بگوید كه : به یاد من باش ، تا اینكه من نیز به یاد تو باشم. و او همان گونه كه در محضر خداوند - جلّ جلاله - است ، در حضور آن پادشاه باشد ، مسلّماً در دوام یاد او كوشش ‍ مى كند ، تا مولایش به یاد او بوده و در دنیا و آخرت او را به ذكر و یاد خود مشرّف سازد.
آیا به معناى گفته شاعر توجّه نمى كنى آنجا كه درباره معشوقه فانى خویش مى گوید :
یَوَدُّ بِاءَنْ یُمْسِىَ مَرْیضاً لَعَلَّها
اِذا سَمِعَتْ عَنْهُ، بِشَكْوىً تُراسِلُهُ
وَ یَهْتَزُّ لِلْمَعْرُوفِ فى طَلَبِ الْعُلى
لِتُذْكَرَ یَوْماً عِنْدَ سَلْمى شَمآئِلُهُ

- عاشق دوست دارد كه شب را با مریضى سپرى نماید ، تا شاید وقتى معشوقه اش [سَلْمى] خبر او را شنید ، شكوه و گله اى به سوى او بفرستد.
و در جستجوى بلند پایگى و شرافت ، به سوى نیكى حركت مى كند، تا خلق و خوى پاكیزه و فضایلش روزى در نزد سلْمى ذكر شود.

و لذا بندگان عارف و مؤدّب و فرهیخته همواره مى كوشند كه بسیار به یاد مولاى خویش كه پیوسته آنان را مى بیند باشند ، تا او نیز از ایشان یاد كند ؛ و یا به فضل و كرم خویش از آنان خشنود گردد و یا آنان را خشنود سازد.

فوائد مواظبت بر مناجات از راه نقل :

از جمله فوائد محافظت بر مناجات با پروردگار از راه روایات كه من یافته ام ، چندین فائده بزرگ و آرزو كردنى است :
نخست اینكه هُلْهَم شدن به دعا ، نشانه كوتاهى بلا و گرفتارى است.

چنانكه در روایت آمده كه امام صادق (ع) فرمود :
آیا مى دانید كدام بلا طولانى و كدامیك كوتاه است ؟
راوى مى گوید عرض كردیم : خیر
حضرت فرمود: هرگاه به شما، و یا به یكى از شما ، (مرا یاد نمایید تا من نیز شما را یاد كنم) الهام شد كه دعا كند ، پس بداند كه آن بلا كوتاه خواهد بود.

دوّم اینكه : دعا كردن پیش از گرفتارى ، مسلّماً بلا و گرفتارى را دفع مى كند ، ولى با دعا كردن بعد از بلا گاهى نمى توان به امید و آرزوى خود رسید.
چنانكه در روایت آمده كه حضرت ابوالحسن امام كاظم (ع) فرمود :
حضرت علىّ بن الحسین (علیه السلام) پیوسته مى فرمود :
هركس پیش ‍ از نزول بلا پیشدستى نموده و دعا كند ، هنگامى كه بلا نازل مى شود دعایش ‍ مستجاب مى گردد ، ولى هركس پیشتر دعا نكند و بعد بلا بر او نازل شود و آنگاه دعا كند ، دعایش مستجاب نمى گردد.

سوّم اینكه : فرشتگان ، دعاى بنده اى را كه تنها هنگام گرفتارى دعا مى كند ، ولى در حال آسایش و خوشى دعا نمى كند ، از رسیدن به مرحله اجابت جلوگیرى مى كنند.
چنانكه در روایت آمده كه امام صادق (ع) فرمود : هرگاه بنده اى هنگام بلا و گرفتارى دعا كند و در حال آسایش و خوشى دعا نكند ، ملائكه جلو صداى او را مى گیرند و مى گویند : این صداى ناآشنا و غریبى است. پیش از این كجا بودى ؟

چهارم اینكه : پافشارى كردن و اصرار در دعا ، كلید نجات و رهایى است.
چنانكه در حدیث است كه امام صادق (ع) مى فرمود : به خدا سوگند، هیچ بنده مؤمنى پیرامون حاجتى به درگاه خداوند پافشارى نمى نماید ، مگر اینكه خداوند حاجت او را برآورده مى سازد.

و نیز در روایت آمده كه امام صادق و امام باقر (علیهماالسلام) فرمودند : به خدا سوگند، هیچ بنده مؤمنى به درگاه خداوند اصرار نمى كند ، مگر اینكه خداوند دعاى او را مستجاب مى گرداند.
صفاتى كه دعا كننده از دیدگاه عقل و نقل باید داراى آن باشد گذشت (به مقالات قبل رجوع شود) بنابراین شایسته است كه الحاح و پا فشارى در دعا مُبتنى بر آن اصول باشد.

ذكر فضیلت دعا در غیاب برادران دینى از دیدگاه روایات :

اینك پس از ذكر شروط مهمّى كه موجب قبولى دعا مى شوند ، لازم است فضیلت دعا در غیاب برادران دینى را با استفاده از برخى روایاتى كه بدان دست یافته ایم یادآور شویم :

1- در روایتى آمده كه امام صادق (ع) فرمود رسول خدا (ص) فرمودند : هركس بگوید :
اءَللّهُمَّ، اَغْفِرْ لِلْمُؤْمِنینَ وَالْمُؤْمِناتِ.
- خداوندا، مردان و زنان مؤمن را بیآمرز.
خداوند، در برابر هر مؤمنى كه از زمان آفرینش حضرت آدم (ع) تا برپایى قیامت خلق فرموده ، یك كار نیك براى او مى نویسد و یك گناه او را محو مى فرماید و یك درجه [درجه ایمانی] او را بالا مى برد.

2- نیز در روایت آمده كه امام صادق (ع) فرمود: هرگاه كسى بگوید :
اءَللّهُمَّ، اغْفِرْلِلْمُؤْمِنینَ وَالْمُؤْمِناتِ وَالْمُسْلِمینَ وَ الْمُسْلِماتِ، اءَلاَْحْیآءِ مِنْهُمْ وَ جَمیعَ الاَْمْواتِ.
- خدایا، مردان و زنان مؤمن و مسلمان ، و زندگان و تمام مردگان آنها را مورد مغفرت خویش قرار ده.
خداوند به شماره تمام انسانهاى گذشته و آینده ، دعا براى او مستحاب مى گرداند : [یا: دعاى آنان را براى وى مى نویسد]

3- همچنین در این باره است روایت بنده صالح خدا عبداللّه بن جندب - رضوان اللّه علیه - از مولایمان امام صادق (ع) ، عبداللّه بن سنان مى گوید : گذرم بر عبداللّه بن جندب افتاد كه بر صفا به نماز ایستاده - وى پیرمرد كهنسالى بود دیدم كه دعا مى نمود و در دعاى خود بسیار مى گفت :اءَللّهُمَّ ، فُلانَ بْنَ فُلانٍ، اءَللّهُمَّ، فُلانَ بْنَ فُلانٍ. : (خداوندا، فلانى پسر فلانى را [بیامرز]) (به جای فلان بن فلان ، نام برادر مومن خود را ذکر کن) به اندازه اى كه نتوانستم بشمارم.
پس وقتى كه سلام نماز را گفت. عرض كردم : اى عبداللّه ، هیچ موقف و جایگاهى بهتر از جایگاه تو ندیده ام ، ولى از یك خصلت تو اصلاً خوشم نیآمد.
گفت : چه چیز من خوشایند تو نبود.
گفتم : به بسیارى از برادرانت دعا كردى ، ولى نشنیدم كه براى خود دعایى بكنى.
گفت : اى عبداللّه ، از مولایمان امام صادق (ع) شنیدم كه مى فرمود :
هركس در پشت سر برادر مؤمن خویش براى او دعا كند ، از كناره هاى آسمان ندا مى شود : اى فلانى ، براى توست مانند آنچه كه براى برادرت درخواست نمودى و براى توست صد هزار برابر آن. لذا دوست نداشتم صد هزار برابر ضمانت شده را به خاطر یكى كه نمى دانم آیا مستجاب مى شود یا خیر، ترك كنم.

4- و نیز از آن جمله است روایت همین بنده صالح ، عبداللّه بن جندب - رضوان اللّه علیه - از مولایمان موسى بن جعفر امام كاظم (ع) علىّ بن ابراهیم بن هاشم مى گوید : پدرم به من گفت : عبداللّه بن جندب را در موقف دیدم و هیچ موقفى بهتر از موقف او ندیدم ، پیوسته دست هاى خویش را به سوى آسمان دراز كرده بود و اشكهایش بر گونه اش جارى مى شد و به زمین مى ریخت. پس از رفتن مردم به او گفتم : اى [اَ]با محمّد، هرگز موقفى بهتر از موقف تو ندیدم.
گفت : به خدا سوگند، جز براى برادرانم دعا ننمودم. و این بخاطر آن بود كه حضرت اباالحسن موسى بن جعفر (علیهماالسلام) به من خبر داد كه : هركس در غیاب برادش براى او دعا كند ، از سوى عرش ندا مى شود كه : براى توست صدهزار برابر آن ، لذا خوشم نیامد كه صدهزار برابرِ ضمانت شده را به خاطر یكى كه نمى دانم آیا مستجاب مى شود یا خیر، فروگذارم .

5- روایات گراسنگ دیگرى پیرامون دعا در غیاب برادران دینى در قنوت نماز وتر از نماز شب ذكر خواهیم كرد ، زیرا دیده ام اصحاب ما امامیّه ، براى كسانى كه مى خواهند دعا كنند ، بیشتر در قنوت نماز وتر نماز شب دعا مى كنند.
(چنانكه سیّد - رضوان اللّه تعالى علیه - در مقدّمه تصریح فرموده ، این فصل از كتاب در جلد دوّم كتاب فلاح السائل آمده ، كه متاسّفانه بكلّى مفقود شده و در دسترس ‍ نیست.)

فضیلت دعا كردن براى حضرت حجّت عجّل اللّه تعالى فرجه الشریف :

اینك مى گویم : اگر دعا براى برادران دینى این همه فضیلت دارد، پس ‍ فضیلت دعا براى سلطان و فرمانروایى كه سبب هستى و وجود توست. و تو معتقدى كه اگر او نبود ، خداوند نه تو و نه هیچ كس از مكلّفین زمان او و تو را نمى آفرید و اینكه لُطف الهى به وجود او - صلوات اللّه علیه - سبب تمام آنچه كه تو و غیر تو در آن قرار دارید مى باشد و وسیله تمامى خیراتى است كه بدان نایل مى گردید، چگونه خواهد بود ؟
پس مبادا و مبادا كه تا حدّى كه امكان دارد خود و یا احدى از خلایق را در دوست داشتن و دعا نمودن ، بر او مقدّم كنى. و نیز هنگام دعا كردن براى آن مولاى عظیم الشان حضور قلبى و زبانى داشته باش .
و مبادا گمان كنى كه علّت ذكر این مطلب براى آن است كه آن بزرگوار به دعاى تو احتیاج دارد. بسیار دور است ، بسیار دور است ، اگر چنین اعتقادى داشته باشى ، در اعتقاد دوستى ات مریض و بیمارى ؛ بلكه این را براى آن گفتم كه حقّ بزرگ و احسان گرانبار حضرتش را بر تو بشناسانم.

و دیگر اینكه : اگر پیش از دعا براى خویش و كسانى كه نزد تو گرامى هستند ، براى آن بزرگوار دعا نمایى ، خداوند - جلّ جلاله - زودتر درهاى اجابت را به روى تو خواهد گشود ؛ زیرا تو - اى بنده - درهاى قبولى دعا را با قفل هاى جنایت ها و گناهانت بسته اى ، پس اگر براى این مولایى كه در نزد خداوند مالك زندگان و مردگان خاصّ و ویژه مى باشد دعا كنى ، خداوند به خاطر او زود درهاى اجابت را به روى تو مى گشاید و در نتیجه تو نیز به خاطر چنگ زدن به ریسمان او در دعایى كه براى خود و دیگران مى كنى ، در زمره فضل او داخل شده و رحمت و كَرَمَ و عنایت خداوند - جلّ جلاله - تو را نیز فرا مى گیرد.

و مبادا بیایى و اساتیدى را كه از آنها پیروى مى كنى ، بشمارى و بگویى كه من ندیده ام آنان به آنچه كه تو گفتى عمل كنند و آنها از مولایمان كه بدو اشاره نمودى - صلوات اللّه علیه - غافل و نسبت به او بى اعتنا هستند.
جواب اینكه : به آنچه كه گفتم عمل كن كه مطلب حقّ است ، زیرا هركس نسبت به مولایمان بى اعتنا و از آنچه كه ذكر نمودم غافل باشد به خدا سوگند كه در اشتباه فضاحت بارى مى باشد.

و حدیثى كه جدّم ابوجعفر طوسى - رضوان اللّه علیه - مطلبى را كه ذكر نمودیم ، گوشزد مى كند.
وى روایت نموده كه بعضى از صالحین یعنى ائمّه (علیهم السلام) فرمود :
در شب بیست و سوّم ماه رمضان مكرّر - در حال سجده و ایستاده و نشسته و به طور كلّى در هر حال كه هستى - و نیز در كلّ این ماه و در طول عمرت به هر صورت كه ممكن شد و هرگاه كه در طول عمرت به یادت آمد، این دعا را مكرّر مى خوانى. به این صورت كه بعد از حمد و ستایش خداوند متعال و صلوات بر پیامبر اكرم حضرت محمّد (ص) مى گویى :

اءَللّهُمَّ، كُنْ لِوَلِیِّكَ فُلانِ بْنِ فُلان فى هذِهِ السّاعَةِ وَ فى كُلِّ ساعَةٍ، وَلیّاً وَ حافِظاً وَ قآئِداً وَ ناصِراً وَ دَلیلاً وَ عَیْناً، حَتّى تُسْكِنَهُ اءَرْضَكَ طَوْعاً، وَ تُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً.
(به جاى فلان بن فلان در هر زمان ، حجّت وقت (ع ) ذكر مى شود، و در زمان ما گفته مى شود: اءَلْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ الْعَسْكَرِىِّ صَلَواتُكَ عَلَیْهِ وَ عَلى آبائِهِ)

- خدایا، در این لحظه و در تمام لحظات ، سرپرست و نگاهدار و راهبر و یارى گر و راهنما و دیدبانِ ولىِّ حضرت حجّة بن الحسن - كه درودهاى تو بر او و بر پدرانش باد - باش ، تا اینكه او را به صورتى كه خوشایند اوست [و همه از او فرمانبرى مى نمایند] ساكن زمین گردانیده ، و مدّت زمان طولانى در آن بهره مند سازى.

اینك اهتمام ائمّه (علیهم السلام) را نسبت به این دعا براى آن بزرگوار چگونه مى بینى ؟
آیا مانند كوتاهى كردن تو نسبت به آن مقام شریف است ؟ بنابراین از بسیار دعا كردن براى او - صلوات اللّه علیه - و براى كسانى كه دعا كردن براى آنان در نمازهاى واجب ، جایز است ، خوددارى مكن ؛ كه در روایتى آمده كه امام صادق (ع) فرمود :
هر سخنى كه در نماز واجب با آن خداوند متعال را مورد خطاب قرار دهى ، كلام آدمى و گفتارى كه نماز را باطل كند نیست.
بنابراین ، عذرى در ترك اهتمام و همّت گماشتن نسبت به این امر براى تو باقى نمى ماند.

منبع:فلاح السائل



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()
چهارشنبه 18 مرداد 1396 09:53 ب.ظ
My brother recommended I may like this blog. He used to be entirely right.
This put up truly made my day. You cann't consider simply how so much time I had spent for this information! Thank you!
دوشنبه 9 مرداد 1396 10:08 ب.ظ
I know this if off topic but I'm looking into starting my own weblog and was wondering what all is required to get setup?
I'm assuming having a blog like yours would cost a
pretty penny? I'm not very web savvy so I'm not 100% certain. Any recommendations or advice would be
greatly appreciated. Cheers
دوشنبه 25 اردیبهشت 1396 12:17 ب.ظ
After I initially left a comment I appear to have clicked the
-Notify me when new comments are added- checkbox and from now on every time a comment is added I recieve 4 emails
with the same comment. Is there an easy method you can remove me from that service?
Many thanks!
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر





صفحات جانبی
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی